سلام همشهری  ، سلام بر تو که دور از دیاری و امیدت نیست که روزگاری دوباره برگردی به همان روستا ، به همان صفای غوطه ور در کوچه پس کوچه های تنگ و پر از هیاهوی ونک  ، ما اگر چه از هم دوریم ولی هنوز هم به یاد هم نفس می کشیم ، اما نسل آینده ما قطعاً با هم فاصله خواهند داشت ، بچه هایی که در دیاری دیگر متولد شده و رشد یافته اند ، رنگ و لعاب شهر گرفته اند و با فرهنگی بزرگ شده اند که ونکی بودن در آن چندان جایگاهی ندارد ، این بزرگترین مشکل آینده ونک ما خواهد بود .

عمر می گذرد و ما هر روز به خط پایان نزدیکتر می شویم و به همان اندازه نسل های بعدی ما هم از هم فاصله می گیرند ، بیایید به ونک عزیز به عنوان ریشه ای ماندگار و آباء و اجدادی نگاه کنیم ، و حتی اگر شده سرپناهی کوچک در این دیار بلند و رفیع برای خود داشته باشیم و کمترین فرصت را در سرکشی به ونک غنیمتی بزرگ بشماریم برای اینکه نگاه نسل آتی را به ونک متعصبانه حفظ نمائیم  .